GÜNEŞE SEVDA

Yabancıydım kendime ruhu kayıplara karışmış boş bir beden ...

Taakii  seni  sana sevgimi açıklayana  kadar..

Ben bir güneşi sevdim o ki mavi bulutların arasında prıl pırıl  parlıyordu! .

Olsun uzak olsun erişilmezdi ama ben onun ışığını, ben onun sıcaklığını sevdim..

Dünya ya tek  faydalı gezegen oydu...

Ay gece doğar yıldızlar gece parlardı.

Oysaki güneş hep vardı gecenin karanlıgında sabahı beklerdi.. 

Karanlık dünyayı aydınlatıp ,ısıtmak  için ..  

Ümidi kesik insanların gönlüne doğmak hayatın nekadar güzel sıcak kılmak için.   O yüz dendir ya sevdam güneşe...!    

Bütün ümidimi kesip artık bıktığım hayatın son devrelerinde yorgun, bitkin ümitsiz ve çaresizken  hatta bazen ölümü bile aklımdan geçirip  kendi köşeme çekilip üşüdüğüm bir zamanda..!  

Dur değermi bir hiç uğruna kendine yaptıkların  seni üzeni sende  düşünme deyip o sıcak ışığını içime akıtıp beni bana döndüren beni benliğime ruhumu, bedenimle tamamlayan  kahraman  gezegen  işte oydu...

Şimdi azıcık olsun beni düşünen karanlık umutsuz  günlerimin parlatan beni bana veren  o erişilmez mavi bulutların süsü varya ben ona eriştim meger benim yakınımdaymış.. 

Hiç bir şey  hiçbir zaman erişilmez degil !!! Yeterki gönül bi kere sevmeye görsün ıraklar hep yakın olur ..Gönüller sevgi dolar ...'